وقتی کسی می رود
باورهایی را با حضورش به تو داده بود هم
 با او می رود
تو می مانی و یک  دنیا شک
به عالم و آدم و حوا
به انتخاب و عشق
و نمی فهمی که انسانها
برای چه زنده اند
زندگی می کنند
...
 
تقدیم به انسانهایی که باورهایشان را عاشقانه نگه داشتند
حتا وقتی رها شدند....